Ambras over de Plas!

Avond ofte "Vroege morgen" voor jullie!

Zoals jullie waarschijnlijk wel kunnen afleiden uit het feit dat er hier een nieuw bericht gepubliceerd wordt, zijn we overwegend heelhuids in de Steets aangekomen.

En wat al meteen duidelijk is geworden na onze eerste uurtjes in de Grote Appel: alles ruikt hier naar het giganteske. Eerst en vooral begon het al op de zeppelin richting "over de plas": 8 uur vliegen in het gezelschap van een gigantisch irritante, veelvretende Amerikaander is leuk voor 12 minuten, misschien zelfs voor 16 minuten, maar menslievendheid kent zijn grenzen!

Daarna waren we ons verwachtende aan gigantische, draconische douanepraktijken. "Een scheet in een fles", meer kan een mens daar niet over zeggen: we mochten de oversteek zelfs in adamskostuum (evakostuum voor de helft van het reisgezelschap) gedaan hebben, ze gingen ons nog met de glimlach binnenlaten. Op het iris-onderzoek na: men kijkt zo'n ding best niet al te diep in de ogen. Alweer een reisanekdote erbij voor Gui/Gie/Guy.

... en dan New York, n'est-ce pas... Gigantisch hoge en grote gebouwen, al dan niet in niet op te merken Jugendstiel-stijl, gigantische mensen met gigantische broeken voor gigantische achterwerken, gigantisch veel Starbucksen dat Mia er gigantisch moe van werd en op de koop toe gigantisch mooie dingen, zoals daar zijn: de westelijke buitenkant van Central Park, Broadway, Lincoln Centre en meer van dat lekkers.

Het resultaat is natuurlijk dat we allemaal met gigantische walvissen onder onze ogen zitten en de parochie hier achter mij wenst te gaan slapen.

Ik sluit dan ook af met de volgende woorden: Mammie, alles is ok en ze hebben die zakjes wit poeder in mijn diepste binnenste niet gevonden. :p

Trappel trappel hoef hoef!