Ambras over de Plas!

... dat zijn de woorden van Coppens, Guy en daarmee doet hij de waarheid allerminst geweld aan!

Twee dagen terug vertrokken we immers vanuit Moab naar Zion, alwaar we nu nog enkele uurtjes verblijven, vooraleer we naar Vegas afzakken.

Op onze weg naar Zion namen we eerst nog wat de tijd om enkele plaatsjes te bezoeken, zoals het majestueuze, natuurlijk kunstmatig aangelegde Lake Powell, waar we eens de echte toerist afhingen door op het strandje te liggen, te picknicken, te "keilen" ("skivern" voor de West-Vlamingen) en andere avontuurlijke bezigheden. Guy/Gie/Gui nam de tijd om een aangespoeld kajakje onder handen te nemen, maar kwam tot de conclusie dat het hier een bijna lek exemplaar betrof. Daarnaast cruisden we ook even door Bryce Canyon en hotsten en bonkten op weg naar Capital Reef National Park.

Verder crossten we samen met Johnny Laredo nog duchtig langs mooie vergezichten, door woestijnstroken en over onverharde wegen. Onderweg opende Mia ook nog een autorestaurant en smeet Guy/Gui/Gie zich in de snoepkes die afwisselend smaakten naar Reflex-spray en chloor. Wonder boven wonder zaten er eens geen kaneelachtigen tussen.

Aangezien we na de zonsondergang nog ruim een anderhalf uur rijden voor de boeg hadden, was het al donker toen we uiteindelijk aan het Zion National Park aankwamen. Als men weet dat de baan daar redelijk bochtig is, er onderweg een ellenlange tunnel is en er altijd onverwachts een roedel beren uit de struiken kan komen springen, rijdt men algauw wat onzeker over de weg. En met resultaat! Opeens reed er een wagen met opzichtig knipperende rode, witte en blauwe lichten achter ons; Ranger Joe was in aantocht. Aanvankelijk dacht de mens dat onze chauffeur zich zwaar in den drank gesmeten had (gelukkig werd onze koffer niet gecontroleerd!), maar toen hij hoorde dat we uit Belgie kwamen, toonde hij toch enig begrip en wees ons de weg. Daarna bewerkte hij nog het voorhoofd van ondergetekende met de kolf van zijn pistool en sloeg hij met zijn matrak zijn naam in de rug van diezelfde ondergetekende. Al bij al valt de schade mee. Wat een stoere ranger was ons dat... grrr grrr waf waf!

Na ons uiteindelijk in onze wannabe-blokhutjes geinstalleerd te hebben, kregen we wederom een verfijnd Amerikaans avondmaal voorgeschoteld. Een halve kilo vlees is veel, dat kunnen we u verzekeren. Gelukkig kregen we chloorwater om alles door te spoelen! Njam njam!
De volgende morgen zetten we dit godenmaal in stijl voort met een ontbijt in stijl, met eieren! En chloorwater! Zoals u merkt: vingers en duimen worden hier zwaar afgelikt bij deze overheerlijke maaltijden!

Nu, het sterkte ons wel om gisteren weer de bergen/rotsen in te trekken, op weg naar o.a. Angel's Landing, waar Guy/Gie/Gui en Liesbet hun Coppens-roots demonstreerden door aan de rotsen te gaan hangen en Mia en Stijn ondertussen het gevecht met de gevreesde "Eekhoorn" aangingen. Als toetje verkenden we nog de watervallen die naast een klein poeltje verdacht weinig watergeval vertoonden.

Gisteravond eindigden we de dag dan opnieuw zoals we ondertussen wel gewend zijn, met wilde schranspartijen en doggybags. *burps*

Op dit moment is Guy/Gie/Gui een kilometer of 248 los gaan lopen en keren Mia en Liesbet net terug van gesloten winkels. Elk moment is hier een belevenis!

Voorts nog enkele opmerkingen:
- Zoals u waarschijnlijk is opgevallen, is ene Obama, Barack de nieuwe president van Amerika. Hier viel ons dat bitter weinig op; er was enkel Election Day, Election Morning, Election Weather, Election Breakfast, Election Trials, etc. Gelukkig ging de storm de dag erna liggen en konden we uitpuffen met The Day after the Election, The Weather on The Day after the Election en The Morning of The Day after the Election. Afkicken is hier echt een makkie.
- Een woordje van dank aan de mensen die ons blogje geregeld volgen en een reactie/suggestie plegen!: "dank"
- Liesbet is er hier achtergekomen dat ze best vooraf vraagt wat ze precies voorgeschoteld zal krijgen. "Pancakes" zijn hier immers geen flenskes, een "eitje" is hier waarschijnlijk afkomstig van een dino met heimwee en een "steakske" is hier nooit zomaar een "steakske". Nog een sjans dat er hier kaneel en chloorwater bij de vleet zijn!

Ziezo, binnen enkele uren gaan we het familiekapitaal erdoor jagen in Vegas. Ofwel mogen we morgen dan beginnen bedelen ofwel zullen we rondlopen met doggybags vol muntjes (en den dessert van gisteravond en Liesbets pancakeje van vanmorgen).

Gegroet aan allen en houd het zedig daar over de plas!

P.S.: ok ok, voor 1 keer is 't goed: proficiat, Standard.